“Zwemmen met kroko”
‘Oma, mag Kroko alsjeblieft mee?’
Ashaan heeft een grote opblaasbare krokodil vast.
Hij gaat vandaag met oma naar het zwembad voor een uurtje vrij zwemmen.
Eindelijk kan hij zijn nieuwe drijf-krokodil uitproberen.
Gisteren heeft hij samen met papa de krokodil opgeblazen.
‘Het is wel een grote jongen,’ zegt oma.
‘Dat past niet op de fiets. Dan gaan we deze keer met de auto.’
Ashaan klimt in de auto van oma.
Hij gaat in zijn stoeltje zitten.
Oma maakt Ashaan’s riem vast.
Dan geeft ze Ashaan de grote krokodil.
Het ding past maar net door de deur.
Ze rijden weg uit de straat.
Ashaan houdt de krokodil weer stevig beet.
Het beest zit helemaal klem tegen het dak van oma's auto.
Oma kijkt in de achteruitkijkspiegel.
Het enige wat ze ziet is de grote snuit van de krokodil.
‘Ashaan?’ vraagt ze.
‘Ben je opgegeten?’
Nee hoor,’ klinkt het vanachter Kroko.
‘Ik ben hier!’
‘Toch vind ik het niet fijn als ik jou niet kan zien,’ zegt oma.
‘En ik kan nu ook niet goed ...
... in mijn spiegel kijken naar wat er achter ons zit.’
‘Ik kan eigenlijk ook niets zien!‘ zegt Ashaan.
Oma parkeert de auto langs de kant van de weg.
‘We gaan hem toch niet achterlaten?’ vraagt Ashaan verschrikt.
‘Nee,’ zegt oma. ‘We geven hem een veilige plek!’
Ze zet de krokodil op de stoel naast haar.
Ze doet de riem ook vast.
Zo zit de krokodil stevig.
‘Kan iedereen nu goed naar buiten kijken?’
Ashaan knikt. En heel even lijkt het of Kroko ook knikt.
Of komt dat door de hobbeltjes in de weg?