‘Op een bordje’
Ashaan fietst rondjes op de stoep voor zijn huis.
Oma zit in de voortuin en leest een boekje.
‘Wil je een stukje fruit?’ vraagt ze.
‘Geen tijd,’ roept Ashaan.
Hij speelt brandweerman en die hebben natuurlijk geen tijd om te eten.
‘Fiets maar langs brandweerman.‘
‘Ik heb hier een bordje klaar staan,’ zegt oma.
Ashaan pakt al fietsend een stukje appel en stopt het in zijn mond.
Toch wel lekker.
Hij wil er nog wel een.
Maar deze keer schuift het bordje van het tafeltje en ...
... valt zo op zijn kop op het gras.
‘Geeft niet,’ zegt oma.
‘Gras is ook een soort groente.’
Maar ze veegt de appelstukjes toch maar schoon en legt ze terug.
Er stopt een auto voor de stoep.
Er stappen drie mannen uit.
Ze hebben allemaal gereedschap bij zich.
‘Wat gaan jullie doen?’ vraagt Ashaan nieuwsgierig.
‘Wij komen de borden repareren en schoonmaken,’ zegt een van de mannen.
Ashaan kijkt geschrokken.
‘Maar het bord is niet kapot hoor,’ zegt hij tegen de meneer.
‘En oma heeft het al schoongemaakt.’
‘Nou ik zie nog een boel viezigheid.’
De meneer wijst naar het verkeersbord bij de straat.
Hij haalt er een spons langs.
Een andere meneer draait de schroeven weer goed aan.
‘Zo,’ zegt hij.
‘Goed zichtbare borden helpen ons allemaal om te weten welke kant we op moeten gaan’
‘Of wie er eerst mag en hoe we veilig kunnen oversteken.’
‘Dit bord zegt: hier moet je fietsen.’
‘Ook belangrijk!’
Ashaan kijkt naar zijn oma.
‘Dit bordje vertelt je hoeveel vitamientjes je nog moet eten,’ zegt ze.
De meneer lacht.
De bordjes van oma zijn vaak de leukste bordjes.