“Ashaan speelt voor zijn huis.”
Hij rijdt rondjes op zijn fiets.
Hij speelt dat hij politieagent is.
Hij heeft een politiepet op zijn hoofd.
En zijn fiets is een motor.
‘Tetuuh, tetuuh,’ doet de politiemotor.
Er rijdt een brandweerwagen de straat in.
Ashaan schrikt. Is er dan brand?
Maar de brandweermannen lachen met elkaar.
Ze schuiven een grote ladder uit en klimmen in een boom.
Ze gaan een poes redden.
Een brandweerman blijft bij de auto staan.
‘Dag meneer de politieagent,’ zegt hij tegen Ashaan.
‘Hoe gaat het met boevenvangen vandaag?’
Ashaan kijkt naar de enorme wagen.
Wat een grote wielen.
‘Daar moet je niet dichtbij gaan staan,’ wijst de brandweerman.
‘Blijf altijd uit de buurt van grote wagens.’
Ashaan knikt.
‘Wil je even in de brandweerwagen kijken?’ vraagt de meneer dan.
Dat wil Ashaan wel.
Ze klimmen in de auto.
Het stuur is ook al zo groot.
Er zijn allemaal knoppen.
‘Mag de sirene aan?’ vraagt Ashaan.
Maar dat mag niet.
De sirene mag alleen aan als er echt wat aan de hand is.
Ashaan zet de politiepet af.‘
Ik wil eigenlijk brandweerauto- bestuurder zijn,’ zegt hij.
De brandweerman lacht.
‘Dat is een goed idee.
Maar eerst nog even oefenen met de fiets.
En een beetje groeien.’
Als de brandweerauto weer wegrijdt, ...
zwaaien de brandweer- lieden naar Ashaan.
‘Dag jongen. Tot later als je groot bent.’