‘Koekjes op de fiets’
‘Ik vind het hier heel gezellig’, zegt Ashaan vrolijk.
Hij deelt de koekjes uit die hij samen met oma heeft gebakken.
Samen met zijn groep zit hij in de elektrische bolderkar van de BSO.
Juf Marianne bestuurt de kar.
Haar krullen wapperen in de wind.
Ze heeft een geel hesje aan, zodat iedereen haar goed kan zien.
‘Jullie moeten rustig zijn onderweg’, zei ze vanmorgen tegen de kinderen.
‘Onderweg moet ik goed kunnen opletten op het andere verkeer.’
‘Jullie mogen mij niet afleiden.’
Ze gaan vandaag op bezoek bij de molenaar.
De grotere kinderen van de school moeten zelf fietsen.
Maar Ashaan en zijn vrienden zitten lekker onder de kap van de kar.
Hij steekt zijn hoofd naar buiten. ‘Wil je ook een koekje?’
Juf Marianne schudt van nee. Daar heeft ze geen tijd voor.
‘Maar ze zijn heel lekker juf en anders eten de andere kinderen de koekjes op.’
De juf lacht. ‘Ik heb een idee,’ zegt ze.
‘We nemen straks een zakje meel mee van de molenaar ...
... en daar bak jij daar weer nieuwe koekjes van, die ik kan proeven.’
Maar nu weer rechtzitten en met elkaar kletsen. Ik moet opletten.’
Er komt een grote tractor langsrijden.
Door de rode en witte reflectoren op de kar zijn ze goed te zien.
Iedereen fiets netjes achter elkaar.
Juf Marianne lacht en zwaait.
Ze kan heel goed rijden met de kar.
Ze heeft al heel vaak geoefend en ze weet alle regels.
Ashaan kijkt trots naar haar.
Wat een stoere juf hebben ze!