’Naar de molenaar‘
‘Doorfietsen allemaal,’ zegt de meester. ‘Bij de groep blijven.’
‘Poe,’ zucht Noa.
‘Wat gaan we hard. Zo kan ik niet eens gezellig kletsen.’
‘Ik dacht dat dit een LEUK uitje was!’
De meester lacht.
‘Wanneer we straks we bij de molenaar zijn, kun je weer praten.’
’Op de fiets houden we onze aandacht erbij. En je weet wat ik heb gezegd he?’
Dina zit in haar speciale fietsstoel voorop bij de meester.
Ze heeft een grote glimlach op haar gezicht.
Wat is het toch gezellig om met de hele groep een uitje te hebben.
En als iedereen onderweg goed oplet in het verkeer, ...
... gaan ze op de terugweg langs de speeltuin.
Dat heeft de meester beloofd.
Ze zijn vanmorgen al vroeg op pad gegaan.
Het is nu zelfs nog een heel klein beetje donker.
Daarom heeft iedereen een geel hesje aan.
Zo kan het andere verkeer de kinderen goed zien.
Voor ze wegreden, keek de meester of alle fietslampen werkten.
Pas daarna konden ze vertrekken.
Sasha fietst naast Noa.
‘Waarom heb je eigenlijk een helm op?’, vraagt ze.
‘Dat is gewoon koppie, koppie hè’, zegt Noa ...
... en hij tikt met zijn wijsvinger op zijn hoofd.
‘Als je valt, kun je je hoofd bezeren. Mijn helm beschermt mijn hersens.’
Op de helm van Noa zitten rode strepen.
Die heeft hij er vanmorgen zelf opgeplakt.
Sasha denkt even na.
‘Op de step draag ik ook altijd een helm, want dat doet iedereen’, zegt ze dan.
In de verte rijdt een tractor. Er hangt ook een kar achter.
De tractor heeft hele dikke, grote banden.
Op de kar liggen zware zakken.
De koplampen van de wagen schijnen op de hesjes van de kinderen.
Ineens zien ze eruit als een lange lichtgevende slang.
‘Iedereen achter elkaar fietsen!’ roept de meester.
Zo krijgt de tractor alle ruimte.
De tractor komt dichterbij. Eigenlijk is dit best wel spannend.
De capuchon van een van de kinderen flappert tegen zijn gezicht.
Dat voelt heel vervelend.
Dina ziet het en wijst naar de meester.
‘Jeremy moet het touwtje van de capuchon beter aantrekken.’
De meester knikt. ‘Goed gezien. Dat doen we meteen.’
De groep stopt netjes langs de kant.
De meneer in de tractor rijdt langzaam langs de groep.
Hij zwaait naar ze.
Als de tractor bij Sasha en Noa is, steekt de meneer zijn duim op naar Noa.
Goed bezig!
De tractor is voorbij en de groep fietst weer verder.
Sasha kijkt naar de helm van Noa.
De rode strepen reflecteren het licht van de koplampen.
Zijn helm geeft bijna licht.
‘Ik begrijp wel dat jij je hersenen wilt beschermen’, zegt Sasha
‘Jij verzint er altijd slimme dingen mee.’
Daar zien ze de molen al. Ze gaan meteen wat sneller fietsen.
Nog even en het uitje kan beginnen.
En die speeltuin op de terugweg? Die hebben ze heus wel verdiend.