“Chocolade-trek”
“Jij hebt vast geen zin in chocolademelk met slagroom?”, zegt oma.
Ze geeft een knipoog.
“Wel!”, roept Ashaan.
“Ik heb er juist heel erg trek in.”
Oma heeft altijd leuke ideeën als ze hem komt ophalen bij het kinderdagverblijf.
Vandaag gaan ze naar de lichtjes en versierde winkels kijken in de stad.
Die zijn altijd zo mooi in december.
En daarna warme chocolademelk drinken.
Wat een goed plan van oma.
“Zullen we snel gaan?” Ashaan is ongeduldig.
Hij zit in het zitje achter op de elektrische fiets van oma.
“Zitten de riempjes goed vast?”, vraagt oma.
“Yep”, zegt Ashaan.
“Je voeten ook goed?”
Ashaan knikt.
“Schiet nou maar op oma.”, denkt hij.
“Mijn buik heeft chocolade-trek.”
Ze komen bij de winkelstraat.
Oma gaat langzamer fietsen.
Er loopt een meneer op de stoep.
Hij kijkt niet naar het verkeer, maar naar de telefoon in zijn hand.
Hij stapt al met één voet op de weg.
Daar fietsen net oma en Ashaan.
Oma tringelt met haar bel.
De meneer schrikt en springt snel terug op de stoep.
“Goed gezien oma.”, zegt Ashaan.
“Veel mensen willen cadeautjes kopen.”, zegt oma.
“En iedereen let alleen maar op de boodschappenlijstjes.”
“Ze vergeten om om zich heen te kijken.”
“Dat is dom hoor.”, zegt Ashaan.
“Naar de lichtjes kijken en chocolademelk drinken...
... dat is toch juist het cadeautje.”
Oma lacht.
“Voor iemand met chocolade-trek wel.”, zegt ze.
Ze parkeren de fiets.
Nu eerst rustig kijken in de mooie stad.