‘Afspraak is afspraak’
“Ik wil zó graag de nieuwe trick proberen!’
Sasha staat met haar step op de stoep voor haar huis.
Dina en Noa zijn er ook.
Noa heeft een skateboard bij zich.
Ze gaan samen naar het skatepark een stukje verderop in de wijk.
Daar zijn voor Dina ook mooie obstakels.
Zo kunnen ze met z’n drieën spelen en sporten en ...
... hoeft er niemand aan de kant te blijven.
Op de skatebaan kun je lekkere stunts doen.
De kinderen hebben allemaal hun helm op.
Iedereen in het skatepark doet dat.
Zo beschermen ze hun hoofd.
En natuurlijk hebben ze ook pols- knie- en elleboogbeschermers om.
Want leren skaten betekent ook vaak vallen.
De skatebaan is niet ver van Noa’s huis.
Maar er gaat een grote weg door de wijk. Die mogen ze niet oversteken.
Daarom loopt de moeder van Sasha loopt mee naar het park.
Daarna mogen ze er alleen blijven spelen.
‘Alleen als jullie goed uitkijken en samenblijven.’ had ze gezegd.
‘Ik kom jullie dan na twee uurtjes weer ophalen.’
Daar is het skatepark.
Zoef, klik, zoef, klik, klinkt het.
Het zijn de steps en skateboards die over de baan gaan.
De kinderen controleren nog een keer of hun helm goed zit.
En daar gaan ze!
Na een uurtje zegt Noa: ‘Ik moet heel nodig plassen. Ik ga naar huis.’
‘Dan gaan wij mee,’ zegt Sasha.
’We moeten bij elkaar blijven van mijn moeder.’
Met z’n drietjes staan ze voor de drukke weg.
Hier mogen ze niet oversteken.
Hoe moet dat nu?
‘Ik moet heel nodig. De weg ziet er best leeg uit.’
‘Zullen we het voorzichtig proberen?’
Noa kijkt benauwd.
De kinderen kijken elkaar aan.
Ze begrijpen wel dat Noa naar huis wil.
Maar ze mogen nu echt niet oversteken.
Afspraak is afspraak.
‘Zal ik even helpen?’ klinkt ineens een bekende stem.
De meester! Hij is ook in het skatepark.
Samen met de meester steken de kinderen over.
‘Tot morgen in de klas!’ roepen ze als ze weer verder lopen.
Er rijdt een bus voorbij.
‘Die had ik helemaal niet gezien,’ zegt Noa.
Door de bocht in de weg, kunnen de kinderen niet goed zien wat er aan komt.
Gelukkig rijdt de buschauffeur langzaam door de wijk.
Hij weet dat er hier veel kinderen spelen.
Bij de haaientanden stopt de bus om voorrang te geven aan de andere auto’s.
‘Nu snap ik wel waarom we hier niet mogen oversteken,’ zegt Dina.
‘De weg is helemaal niet zo leeg.’
‘En een helm en kniebeschermers beschermen wel tegen vallen, ...
... maar niet tegen een bus!’