‘In je eentje’
Ashaan gooit zijn nieuwe bal in de lucht en vangt hem weer op.
Hij verveelt zich.
Er zijn hier geen andere kinderen. En in je eentje met de bal spelen is erg saai.
Ashaan gooit nog maar een keer wat hoger.
Hij probeert weer te vangen, maar hij mist.
De bal stuitert met een boog de straat op.
Daar fietst net een mevrouw langs.
‘Oei’, zegt ze. Ze rijdt bijna tegen de bal.
‘Sorry’, roept Ashaan.
De mevrouw zwaait naar hem.
‘Het is al goed!’, roept ze terug.
De bal rolt tegen de stoeprand aan de overkant van de weg.
Er komt een auto aan.
De automobilist kijkt naar Ashaan.
Gaat hij oversteken om de bal te pakken?
Maar Ashaan schudt van nee.
Van zijn moeder moet hij op de stoep voor hun huis blijven?
De auto rijdt langzaam verder.
Wat nu?
Straks is zijn nieuwe bal nog kapot.
Aan het einde van de straat ziet hij zijn buurmeisje Sasha.
Ze is samen met haar vrienden Noa en Dina.
Ze stoppen bij de weg om naar links en naar rechts en naar links te kijken.
‘Wil je mijn bal pakken?’ roept Ashaan.
Sasha pakt zijn bal en steekt over.
‘Weet je dat aan de andere kant van onze huizen een mooi speelveldje is?’
‘Daar kun je veel beter spelen’, zegt Sasha.
Ze geeft Ashaan de bal terug.
Dat weet Ashaan wel, maar in je eentje is het helemaal niet leuk.
‘Ik heb eigenlijk wel zin in een potje tikkertje-met-de-bal’, zegt Dina dan.
‘Ga je mee?’
Dat wil Ashaan wel. En ze mogen zijn mooie bal gebruiken!